พระโพธิญาณเถร(หลวงพ่อชา สุภัทโท)

พระโพธิญาณเถร(หลวงพ่อชา สุภัทโท)




ทำบาปแลกบุญ
จะ"ขาดทุน"เรื่อยไป


การละบาป เป็นสิ่งที่สำคัญมากกว่าการทำบุญ

ทุกข์ ก็ไม่สบาย ร้องไห้
เมื่อสุขมา ก็หัวเราะ
นี่เป็นภาษาของเด็กไม่รู้เรื่อง
มีหัวเราะมีร้องไห้ มีดีใจ มีเสียใจ
แล้วมันจะจบเมื่อไร


ทำความดีอยู่คนเดียว
ไม่มีใครเห็น มันก็ยังดี
อยู่นั่นเอง


การพิจารณาตัดสินผู้อื่น
มีแต่จะเพิ่มความหยิ่งทะนงตน
จง "เฝ้าดูตนเอง"



พระพุทธเจ้าตรัสว่า
กิเลส ทั้งหลายเป็นครูสอนเรา


ไม่ละบาป ไม่ละความชั่วแล้ว
จิตมันไม่ผ่องใสหรอก


กาย วาจาของเราก็เช่นกัน
ถ้ามีคนรักษามันก็งาม
ความชั่วช้าลามก สกปรก
ก็เกิดขึ้นมาไม่ได้


"เฝ้าดูจิต" นี่แหละคือการปฏิบัติของเรา
ซึ่งจะนำไปสู่ ความไม่เห็นแก่ตัว
และความสงบสันติ

โลภโกรธ หลง
ต้องแก้ด้วย
ศีล สมาธิ ปัญญา

เมื่อบวชเข้ามาแล้ว ก็ให้ทำตัวเป็นพระภิกษุใหม่อยู่เสมอ
ไม่ใช่ว่าเก่า สยดสยองอยู่ต่อข้อประพฤติปฏิบัติอยู่สม่ำเสมอด้วยใจ
จะยืน เดิน นั่งนอน จิตก็ปรารภอยู่ เราจะมีความมักน้อย โดยวิธีอย่างไร
จะปฏิบัติอย่างไร ถึงจะเป็นอย่างนั้น
ให้เรารำลึกอยู่อย่างนี้เสมอ
ให้รู้จักความรับผิดชอบเฉพาะตัวเรา
อยู่ทุกเวลานั่นเอง

พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า
"อานนท์ ปฏิบัติให้มาก ทำให้มาก แล้วจะสิ้นสงสัย
ความสงสัยจะไม่มีวันสิ้นไปได้ด้วยการคิด
ด้วยทฤษฎี ด้วยการคาดคะเน หรือด้วยการถกเถียงกัน
หรือจะอยู่เฉยๆ ไม่ปฏิบัติภาวนาเลย
ความสงสัย ก็หายไปไม่ได้อีกเหมือนกัน
กิเลสจะหายสิ้นไปได้ ก็ด้วยการพัฒนาทางจิต
ซึ่งจะเกิดได้ ก็ด้วยการปฏิบัติที่ถูกต้องเท่านั้น"

เวลานี้ ไม่เรียนรู้ น่าเสียดาย
ไม่ขยันวันนี้ น่าเสียดาย
กายไม่บำเพ็ญ น่าเสียดาย
ใจนี้ไม่กระจ่าง น่าเสียดาย


อะไรทุกสิ่งทุกอย่าง ถ้าเห็นโทษจริงๆแล้วเราจึงถอนตัวออกมาได้
ถ้าไม่เห็นโทษจริงๆ ก็ไม่สามารถจะถอนตัวออกมาได้
ตัววิชชานี้แหละ มันคลอดออกมาจากตัวอวิชชา
ตัวรู้นี้มันจะคลอดออกมาจากความไม่รู้
ตัวสะอาดนี้มันคลอดออกมาจากตัวสกปรก มันเป็นอย่างนี้


การหัวเราะเป็นอาการของคนบ้า
การร้องไห้เป็นอาการของทารก
ฉะนั้น ท่านผู้ถึงความสงบ
จะไม่หัวเราะ ไม่ร้องไห้

กฎระเบียบ คำสั่งสอน
ของพ่อแม่ ครู อาจารย์
เมื่อเราไม่ทำตาม
ได้ชื่อว่า เป็นการลบล้าง

รากฐานที่จะต้องปฏิบัติใหม่ๆนี่
๑. ให้เป็นคนซื่อสัตย์
๒. ให้เป็นคนกลัว ละอายต่อบาป
๓. มีลักษณะที่ถ่อมตนอยู่ในใจของเรา

ใคร ในโลกนี้อยากเอาทุกข์ใส่ตัว มีไหม
ไม่มีใครทั้งนั้นแหละ
ไม่อยากได้ทุกข์ แต่ว่าสร้างเหตุให้ทุกข์เกิดขึ้นมา
ก็เท่ากับแสวงหาทุกข์นั่นเอง